Geboren uit het sluimerende rood van de vroege dageraad
nog halfdromend hoorde ik een melodie weergaloos mooi
uit een land ver weg dat ik niet kende
iemand zong , flarden van weemoed als regendruppels
werden uitgestort en in vol verlangen reikte ik
mijn handen naar het dagende morgenlicht
dit lied mocht nooit vergaan
halfdromend ontwaken
alleen,
in een stil begrijpen Anneke
